Τρίτη, 26 Ιανουαρίου 2016

Η μαμά αρρώστησε!

Αυτές τις μέρες η μαμά μου είναι άρρωστη. 

Δείχνει κουρασμένη ,βήχει ,έχει πυρετό και παίρνει φάρμακα!




Στεναχωριέμαι να την βλέπω έτσι . Προσπαθω να κανω ησυχία γιατι μας λεει πως θα σπασει καποιο αγγειο στο κεφάλι της ,όταν κανουμε φασαρία κι εγω φοβάμαι και δεν θελω να την πεθανω!

Όταν πνίγεται από τον βήχα τρέχω με τις καραμέλες στο χέρι!

Εγώ τις πηγαινω αφού βγάλω το χαρτί ,γιατί τον αδερφό μου τον Νικόλα που μια φορά της πηγε τις καραμέλες ,ενω πνιγόταν ,κλειστες στο κουτάκι ,τον κυνήγησε!

Δεν αντεχω άλλο τον βήχα της! Αρκετες φορές όταν πάω να τη ρωτησω κάτι βήχει πάνω μου! 
Της είπα πως με έχει βάλει στόχο και με πετυχαίνει στο κέντρο και παιρνει εκατό πόντους!

Αυτη όμως δεν το θέλει ,της ξεφευγει όταν ξεκινά να μου μιλήσει!

Αυτό όμως που μου λείπει αυτές τις μέρες είναι οι αγκαλίτσες της και τα φιλάκια της!

Ούτε τα βραδια για καληνυχτα αγκαλιαζόμαστε!

Μαμά γίνε γρηγορα καλά και εύχομαι ο βήχας σου πάνω μου να έπιασε τόπο ,να αρρωστησω εγω μετά και να γλιτωσω το σχολείο!!!!!
Γιούπιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι   !!!!!!!




Παρασκευή, 22 Ιανουαρίου 2016

Μόνος στο διάστημα!

συνέχεια της προηγούμενης ανάρτησης :

Είμαι ο χιονάνθρωπος Χιονάτος και θα σας διηγηθώ την ιστορία μου .






Από μικρό στολιδάκι ήμουν παχουλός γι'αυτό όλοι με έλεγαν Χοντρούλη .
Και επειδή ήμουν χοντρός δεν με έπαιζε κανείς ,όλοι με μισούσαν .
Με φώναζαν πάντα Χοντρό ,Λουκουμά , Σιγό γιατί δεν μπορούσα να τρέξω γρήγορα.
Μου έφερναν τα φαγητά τους μπροστά μου και με πίεζαν να τα φάω όταν προσπαθούσα να κάνω δίαιτα !

Ήμουν λυπημένος και ένιωθα μόνος. Δεν είχα κανέναν φίλο να παίξω και να συζητήσω μαζί του!


όταν λοιπόν ,ήρθε ο Πέτρος στον πλανήτη μας και έπεισε τον Άι Βασίλη και τα στολίδια να επιστρέψουν στη γη ,εγώ αποφάσισα να κρυφτω και να μείνω για πάντα μόνος μου στο διάστημα.


Στην αρχή ήμουν ενθουσιασμένος!

Είχα γλιτώσει από τα υπόλοιπα στολίδια που με κορόιδευαν . Έπαιζα μόνος μου ,έτρωγα μόνος μου ,συζητούσα με τον εαυτό μου ,όλα τα έκανα μόνος μου !

Πέρασαν μήνες ,ώσπου κάποια στιγμή βαρέθηκα και κουράστηκα να είμαι τόσο μόνος !

Μου έλειπε η συντροφιά ,η Αγάπη ,η φιλία ,ακόμα και η φασαρία γιατί στο διάστημα είναι όλα πολύ ήσυχα!

Σκέφτηκα πως έπρεπε να γίνω πιο δυνατός και να αδιαφορω στις κοροϊδίες των άλλων!

Να προσπαθησω να τους μάθω πως δεν ειναι σωστό να κοροϊδευουν την εμφάνιση του άλλου ,να έχουμε φίλους όλους χωρίς να μας νοιάζει από τι είναι φτιαγμένοι .

Ήμουν όμως απελπισμένος γιατί δεν ήξερα πως θα γυρνούσα στη γη!

Για καλή μου τύχη πέρασαν απο τον πλανήτη μου κάποιοι εξωγήινοι ,τους είπα την ιστορία μου και αυτοί με πήγαν στο Μαντείο των Πλανητών!

Εκεί μου μίλησε ο μάντης τους ο  Τίποτας !


Μου είπε πως θα με βοηθούσε να επιστρεψω στη γη και πως θα έβρισκα έναν πολύ καλό φίλο που θα έμενα μαζί του για πάντα!

Το διαστημόπλοιό τους θα με άφηνε στην αρχή σε μια καλή τους φίλη τη Μ α ρ ί α !


Μου έδωσε ένα γραμμα να της δώσω ,που μέσα έγραφε πως έπρεπε να αποφασίσει αυτή που θα με έστελνε!


Έτσι λοιπόν ,ένα βράδυ το διαστημόπλοιο με άφησε στην πόρτα της Μαρίας!

Η Μαρία ευτυχώς ήταν πιο γενναία απο τον Πέτρο και δεν σοκαρίστηκε μόλις ειδε ένα στολίδι να της μιλά!
Γνώριζε τον Τίποτα και με καλοδέχτηκε! Διάβασε το γράμμα  και αποφασισε σε ποιον θα με έστελνε!

Μου υποσχέθηκε πως θα με βοηθούσε και θα με έστελνε στην καλύτερη παρέα που θα μπορουσα να έχω στη γη!

Με  έβαλε σε ένα κουτάκι και με το ταχυδρομείο με έστειλε στον μελλοντικό μου φίλο!

Είχα άγχος και φοβόμουν λίγο για το ποιος θα ήταν ο καινούριος φίλος μου!


Όταν άνοιξε το κουτί με χαρά ειδα πως ήταν ο Πέτρος!


Ηξερα πως αυτός δεν θα με κορόιδευε ,αλλά θα με βοηθούσε στις δυσκολίες και θα με αγαπούσε!

Ο Πέτρος χάρηκε πολύ και από τότε έγινε ο καλύτερός μου φίλος!

Δεν με έβαλε με τα υπόλοιπα χριστουγεννιάτικα στολίδια στο πατάρι ,αλλά με έχει πάντα στο δωμάτιό του και επειδή ξέρει τη γλώσσα των στολιδιών περνάω υπέροχα μαζί του!



YΓ : Ευχαριστω πολύ την me (maria) που διαβάζοντας την προηγούμενή μου ιστορία μου έστειλε ένα στολίδι- χιονάνθρωπο και αυτό μου ψιθύρισε την παραπάνω ιστορία!