Τρίτη, 6 Ιανουαρίου 2015

Το μαγικό εργαστήρι

Η φίλη της μαμάς μου ,η κ. Αριστέα ,μας είχε καλέσει με τον αδερφό μου να την επισκεφτούμε στο σπίτι της και να φτιάξουμε κάτι μαζί στο εργαστήριό της.
Ενθουσιάστηκα όταν μου το είπε η μαμά , γιατί δεν είχα δει ποτέ εργαστήριο,ήθελα να δω πώς είναι και τι θα φτιάχναμε. 
Έτσι λοιπόν η μαμά χτες το απόγευμα μας πήγε στο σπίτι της και μας άφησε μόνα μας με την κ. Αριστέα ! Χαιρόμουν ακόμα πιο πολύ που δε θα ήταν η μαμά μαζί να μας προσέχει ,αλλά είχα και άγχος αν θα τα καταφέρω να φτιάξω κάτι ωραίο.

Η κ.Αριστέα στην αρχή μας έδειξε το σπίτι της. Ηταν μεγάλο , ωραίο και της είπα πως θα χαθούμε εδώ. Τελευταία μας έδειξε το εργαστήριο. Είχε πολλά πινέλα , χοντρά ,λεπτά , μικρά ,μεγάλα ,πλατιά και αρκετούς πίνακες και μπογιές.

Ηταν καλή ,ευγενική και ήρεμη μαζί μας! Γελούσε  και έλεγε συνέχεια : '' γουάου! ''

Πρώτα μας έδωσε μαρκαδόρους και μας άφησε να ζωγραφίσουμε ό,τι θέλαμε .
Εγώ ζωγράφισα τον ουρανό ,τον ήλιο ,βουνά και αγωνιστικά αυτοκίνητα .
Όταν είδε τη ζωγραφιά μου είπε : ''γουάου'' και μας είπε να της την εξηγήσουμε. Στη συνέχεια μας ζήτησε να ζωγραφίσουμε τον εαυτό μας και ο Νικόλας όταν είδε τη δική μου είπε πως τρόμαξε ''με αυτόν τον βρικόλακα''

Υστερα μας εφερε να φτιάξουμε ένα ημερολόγιο με ξύλο κοπής.
Μου έδωσε ένα πλατύ πινέλο να το ζωγραφίσω όλο το ξύλο άσπρο και μετά το στεγνώσαμε με πιστολάκι. Από την άλλη πλευρά έκανε το ίδιο ο Νικόλας για να μην λέμε ,όπως είπε η κ. Αριστέα , πως φρόντισε μόνο τον έναν μας και για να μην έχουμε γκρίνιες.

Κολλήσαμε τότε ένα χαρτί με λουλούδια και όταν κόψαμε ότι περίσσευε ,δε φαινόταν πια πως ήταν χαρτί. Μας έδωσε γκλίτερ και με πινέλο βάζαμε πάνω στα λουλούδια ,αλλά προσέχαμε να μη βγει έξω.Κάναμε και σκιές και κολλήσαμε πάλι γκλίτερ γκρι ,που όταν στέγνωσε έγινε μαύρο!

Με ειδική κόλλα κολλήσαμε και το ημερολόγιο και ήταν έτοιμο !

Μας το έδωσε δωράκι!
Μου υποσχέθηκε πως την επόμενη φορά θα έκανα μόνος μου τις σκιές!
Όταν ήρθε η μαμά να μας πάρει της είπα πως ήταν η καλύτερή μου μέρα!

Στο σπίτι η μαμά μάς είπε πως τη ζαλίσαμε λίγο την κ. Αριστέα γιατί όταν φύγαμε  ήπιε αναβράζον , (δεν ξέρω τι είναι αυτό ,κάποιο φαρμακο για πονοκέφαλο μου είπε η μαμά ,αλλά σίγουρα από τον αδερφό μου θα το ήπιε ,εγω ήμουν ήσυχος ....καλά λίγο ήσυχος...)

Ανυπομονώ να ξαναπάω ,αλλά η μαμά λέει πως με αυτήν την ελπίδα να κοιμάμαι!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου